blom
zelfstandig naamwoord blɔmBetekenis
- deel van een bedektzadige plant met de voortplantingsorganen, dat tijdens de bloei vaak opvallend kleurig en geurig is
- mooi voortbrengsel
- meisje
- fijn gemalen meel
- bloem
- bloem, bloesem
- bloei
- bloei (bijv. in de bloei van zijn leven)
- ook: Leptosporangiatae, verouderd: Filicinae)
Hoe spreek je blom uit?
/blɔm/
Blom bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| ɔ | bot |
| m | maan |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| blommen | enkelvoud |
| blommetje | verkleinwoord |
| blommetjes | verkleinwoord, enkelvoud |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| blommen | enkelvoud |
Herkomst
uit Middelnederlands blomme
Woordfamilie van blom
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| blommen | enkelvoud | blom |
| blommetje | verkleinwoord | blom |
| blommetjes | verkleinwoord | blom |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van blom zijn vastgelegd.