ruïne
zelfstandig naamwoord /ryˈinə/Betekenis
- een zeer vervallen gebouw
Hoe spreek je ruïne uit?
/ryˈinə/
Ruïne bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| y | fuut |
| i | riet |
| n | nek |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ruïnen | meervoud |
| ruïnes | meervoud |
| ruïnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ruïnetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bouwval’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350
Woordfamilie van ruïne
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ruïnen | meervoud | ruïne |
| ruïnes | meervoud | ruïne |
| ruïnetje | verkleinwoord | ruïne |
| ruïnetjes | verkleinwoord meervoud | ruïne |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ruïne zijn vastgelegd.