ruïneus
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- vervallen, verderfelijk, met de eigenschappen van een ruïne
- verlies van vermogen veroorzakend, verkwistend
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ruïneust | onverbogen, overtreffende trap |
| ruïneuste | verbogen, overtreffende trap |
| ruïneuze | verbogen, stellende trap |
| ruïneuzer | onverbogen, vergrotende trap |
| ruïneuzere | verbogen, vergrotende trap |
| ruïneuzers | partitief, vergrotende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verderfelijk’ voor het eerst aangetroffen in 1653
Woordfamilie van ruïneus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ruïneust | uninflected, superlative | ruïneus |
| ruïneuste | inflected, superlative | ruïneus |
| ruïneuze | verbogen vorm | ruïneus |
| ruïneuzer | vergrotende trap | ruïneus |
| ruïneuzere | verbogen vergrotende trap | ruïneus |
| ruïneuzers | partitieve vergrotende trap | ruïneus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ruïneus zijn vastgelegd.