marine
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord /maːˈrinə/Betekenis
- strijdmacht die voor oorlogvoering op zee kan worden ingezet, zeemacht
- bepaalde donkere kleur blauw
- de kleur marineblauw, donkerblauw hebbend
Hoe spreek je marine uit?
/maˈrinə/
Marine bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| a | maan |
| r | rood |
| i | riet |
| n | nek |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| marines | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘militair zeewezen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1650
Woordfamilie van marine
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| marines | meervoud | marine |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van marine zijn vastgelegd.