clementine
zelfstandig naamwoord ˌklemɛnˈtinəBetekenis
- variëteit mandarijn met minder pitten en een minder zure smaak
- (rooms-katholiek) door paus Clemens uitgevaardigde richtlijnen aangaande kerkelijke riten
Hoe spreek je clementine uit?
/ˌklemɛnˈtinə/
Clementine bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| l | land |
| e | veel |
| m | maan |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| i | riet |
| ə | de |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- Citrus × clementina variëteit mandarijn met minder pitten en een minder zure smaak
- door paus Clemens uitgevaardigde richtlijnen aangaande kerkelijke riten
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| clementines | meervoud |
| clementinetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| clementinetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
[1] eponiem, van Frans clémentine, in 1902 door de Franse botanist L.C. Trabut vernoemd naar de 19e-eeuwse Franse pater Père Clément die de vrucht in Algerije kweekte, in de betekenis van ‘variëteit van mandarijn’ voor het eerst aangetroffen in 1950
Woordfamilie van clementine
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| clementines | meervoud | clementine |
| clementinetje | verkleinwoord | clementine |
| clementinetjes | verkleinwoord meervoud | clementine |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van clementine zijn vastgelegd.