proteïne
zelfstandig naamwoord ˌproteˈjinəBetekenis
- eiwit (2)
Hoe spreek je proteïne uit?
/ˌproteˈjinə/
Proteïne bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| r | rood |
| o | boot |
| t | tak |
| e | veel |
| j | ja |
| i | riet |
| n | nek |
| ə | de |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| proteïnen | meervoud |
| proteïnes | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘eiwitstof’ voor het eerst aangetroffen in 1846
Woordfamilie van proteïne
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| proteïnen | meervoud | proteïne |
| proteïnes | meervoud | proteïne |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van proteïne zijn vastgelegd.