praline
zelfstandig naamwoord praˈlinəBetekenis
- met suiker bedekte en gebrande amandel
- bonbon die bestaat uit een chocolade omhulsel, amandelcrème en suikerbrij, soms met een likeurtje erin
- bonbon in het algemeen
Hoe spreek je praline uit?
/praˈlinə/
Praline bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| r | rood |
| a | maan |
| l | land |
| i | riet |
| n | nek |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pralientje | verkleinwoord, enkelvoud |
| pralientjes | verkleinwoord, meervoud |
| pralines | meervoud |
| pralinetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| pralinetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘bonbon’ voor het eerst aangetroffen in 1869 eponiem: genoemd naar de kok van de Fransman Duplessis Praslin die de praline rond 1630 voor het eerst bereidde.
Woordfamilie van praline
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pralientje | verkleinwoord | praline |
| pralientjes | verkleinwoord meervoud | praline |
| pralines | meervoud | praline |
| pralinetje | verkleinwoord | praline |
| pralinetjes | verkleinwoord meervoud | praline |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van praline zijn vastgelegd.