keratine
zelfstandig naamwoord keraˈtinəBetekenis
- taai, slecht oplosbaar eiwit dat bij alle gewervelde dieren is te vinden in lichaamsdelen als haren, schubben, hoorns, nagels, klauwen en hoeven
Hoe spreek je keratine uit?
/keraˈtinə/
Keratine bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| e | veel |
| r | rood |
| a | maan |
| t | tak |
| i | riet |
| n | nek |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| keratinen | meervoud |
| keratines | meervoud |
Herkomst
van Grieks κερατίνη (keratíni) "hoorn (stofnaam)" dat weer teruggat op Oudgrieks κέρας (kéras) "hoorn ((hard uitsteeksel op de kop)"
Woordfamilie van keratine
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| keratinen | meervoud | keratine |
| keratines | meervoud | keratine |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keratine zijn vastgelegd.