vitamine
zelfstandig naamwoord ˌvitaˈminəBetekenis
- een stof die het lichaam in kleine hoeveelheden nodig heeft, maar niet of bijna niet door het lichaam zelf aangemaakt kan worden en derhalve in voldoende mate via voedsel of supplement ingenomen moet worden
Hoe spreek je vitamine uit?
/ˌvitaˈminə/
Vitamine bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| i | riet |
| t | tak |
| a | maan |
| m | maan |
| n | nek |
| ə | de |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vitamientje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vitamientjes | verkleinwoord, meervoud |
| vitaminen | meervoud |
| vitamines | meervoud |
| vitaminetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vitaminetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘voor organisme noodzakelijke stof’ voor het eerst aangetroffen in 1918
Woordfamilie van vitamine
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vitamientje | verkleinwoord | vitamine |
| vitamientjes | verkleinwoord meervoud | vitamine |
| vitaminen | meervoud | vitamine |
| vitamines | meervoud | vitamine |
| vitaminetje | verkleinwoord | vitamine |
| vitaminetjes | verkleinwoord meervoud | vitamine |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vitamine zijn vastgelegd.