misantroop
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌmizɑnˈtropBetekenis
- iemand die een hekel heeft aan mensen (en dus vaak ook aan zichzelf)
- vervuld van mensenhaat
Hoe spreek je misantroop uit?
/ˌmizɑnˈtrop/
Misantroop bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| i | riet |
| z | zon |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| r | rood |
| o | boot |
| p | pak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| misantropen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘mensenhater’ voor het eerst aangetroffen in 1697
Woordfamilie van misantroop
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| misantroops | woordvorm | misantroop |
| misantroopst | woordvorm | misantroop |
| misantroopste | woordvorm | misantroop |
| misantrope | woordvorm | misantroop |
| misantropen | meervoud | misantroop |
| misantroper | woordvorm | misantroop |
| misantropere | woordvorm | misantroop |
| misantropers | woordvorm | misantroop |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van misantroop zijn vastgelegd.