mest
zelfstandig naamwoord, werkwoord mɛstBetekenis
- uitwerpselen van sommige dieren waarmee men land vruchtbaar maakt
- meest
- In het Noors wordt mest meestal gebruikt om de overtreffende trap te formen.
- meestal
- In het Nynorsk wordt mest meestal gebruikt om de overtreffende trap te formen.
Hoe spreek je mest uit?
/mɛst/
Mest bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɛ | bed |
| s | sok |
| t | tak |
Woordvorm
- enkelvoud tegenwoordige tijd van mesten
- gebiedende wijs van mesten
Vervoeging van mest
mesthele werkwoord
Herkomst
van Middelnederlands mest / mesc / mes, in de betekenis van ‘uitwerpselen’ aangetroffen vanaf 1240 Verwante vormen zijn Oudsaksisch mist, Oudhoogduits mist (Duits Mist), Gotisch 𐌼𐌰𐌹𐌷𐍃𐍄𐌿𐍃 (maihstus) ‘mest’, die alle teruggaan op Proto-Germaans *mihstu-. Deze formatie is afgeleid van het werkwoord *meigan "urineren" (vgl. verouderde Nederlands mijgen, miegen), uiteindelijk terug te voeren op Proto-Indoeuropees ¤H₃meiǵh- "urineren"