rekest
zelfstandig naamwoord rəˈkɛstBetekenis
- een verzoekschrift waarmee men zich tot de rechter of een bestuursorgaan kan wenden om een bepaalde voorziening te krijgen
Hoe spreek je rekest uit?
/rəˈkɛst/
Rekest bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| ə | de |
| k | kat |
| ɛ | bed |
| s | sok |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rekesten | meervoud |
| rekestje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rekestjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verzoekschrift’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1456
Woordfamilie van rekest
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rekesten | meervoud | rekest |
| rekestje | verkleinwoord | rekest |
| rekestjes | verkleinwoord meervoud | rekest |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rekest zijn vastgelegd.