klink
zelfstandig naamwoord, werkwoord /klɪŋk/Betekenis
- handvat om de deur te openen of te sluiten
- constructie om een deur gesloten te houden
Hoe spreek je klink uit?
/klɪŋk/
Klink bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| klinken | meervoud |
| klinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| klinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van klinken
- gebiedende wijs van klinken
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van klinken
Vervoeging van klink
klinkhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘kruk, pal’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van klink
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| klinkje | verkleinwoord | klink |
| klinkjes | verkleinwoord meervoud | klink |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van klink zijn vastgelegd.