klinkklaar
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- zeer duidelijk, overduidelijk
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| klinkklaars | partitief, stellende trap |
| klinkklare | verbogen, stellende trap |
Herkomst
intensief, allitererende samenstelling van klink ww en klaar bn , in de betekenis van ‘louter’ voor het eerst aangetroffen in 1613
Woordfamilie van klinkklaar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| klinkklaars | partitive, positive | klinkklaar |
| klinkklare | verbogen vorm | klinkklaar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van klinkklaar zijn vastgelegd.