bink
zelfstandig naamwoord bɪŋkBetekenis
- populaire of stoere jongen
Hoe spreek je bink uit?
/bɪŋk/
Bink bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| k | kat |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| binken | meervoud |
| binkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| binkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Romani, in de betekenis van ‘Bargoens: man’ voor het eerst aangetroffen in 1731
Woordfamilie van bink
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| binken | meervoud | bink |
| binkje | verkleinwoord | bink |
| binkjes | verkleinwoord meervoud | bink |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bink zijn vastgelegd.