kink
zelfstandig naamwoord kɪŋkBetekenis
- deuk
Hoe spreek je kink uit?
/kɪŋk/
Kink bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- door torderen ontstane kronkel in een (staal-)kabel, touw of snoer
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kinken | meervoud |
| kinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘kronkel’ voor het eerst aangetroffen in 1636
Woordfamilie van kink
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kinken | meervoud | kink |
| kinkje | verkleinwoord | kink |
| kinkjes | verkleinwoord meervoud | kink |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kink zijn vastgelegd.