hint
zelfstandig naamwoord, werkwoord hɪntBetekenis
- een aanwijzing, suggestie
- een betekenisvol gebaar
Hoe spreek je hint uit?
/hɪnt/
Hint bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| t | tak |
zelfstandig naamwoord — masculine
- een aanwijzing, suggestie, tip
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hintje | verkleinwoord, enkelvoud |
| hintjes | verkleinwoord, meervoud |
| hints | meervoud |
Woordvorm
- enkelvoud tegenwoordige tijd van hinten
- gebiedende wijs van hinten
Vervoeging van hint
hinthele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘wenk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1903
Woordfamilie van hint
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hintje | verkleinwoord | hint |
| hintjes | verkleinwoord meervoud | hint |
| hints | meervoud | hint |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hint zijn vastgelegd.