wonderkind
zelfstandig naamwoord ˈwɔndərˌkɪntBetekenis
- kind dat al heel jong over een bijzondere begaafdheid beschikt
Hoe spreek je wonderkind uit?
/ˈwɔndərˌkɪnt/
Wonderkind bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| r | rood |
| k | kat |
| ɪ | pit |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wonderkinderen | meervoud |
| wonderkindje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wonderkindjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van wonder en kind
Woordfamilie van wonderkind
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wonderkinderen | meervoud | wonderkind |
| wonderkindje | verkleinwoord | wonderkind |
| wonderkindjes | verkleinwoord meervoud | wonderkind |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wonderkind zijn vastgelegd.