Septuagint
zelfstandig naamwoord, eigennaam ˌsɛptywaˈɣɪntBetekenis
- vertaling van het Oude Testament uit het Hebreeuws in het Grieks, die tussen circa 250 en 50 v.Chr. werd gemaakt (door 70 joodse geleerden)
Hoe spreek je Septuagint uit?
/ˌsɛptywaˈxɪnt/
Septuagint bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ɛ | bed |
| p | pak |
| t | tak |
| y | fuut |
| w | quiz |
| a | maan |
| x | acht |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| Septuagints | bezittelijk |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘de oudste Griekse bijbelvertaling’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1824