wervelwind
zelfstandig naamwoord ˈwɛrvəlˌwɪntBetekenis
- de omhoog wervelende vochtige lucht die kan ontstaan in een onweersbui
Hoe spreek je wervelwind uit?
/ˈwɛrvəlˌwɪnt/
Wervelwind bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| v | vis |
| ə | de |
| l | land |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wervelwinden | meervoud |
| wervelwindje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wervelwindjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Oudnoor(d)s, in de betekenis van ‘cycloon’ voor het eerst aangetroffen in 1599
Woordfamilie van wervelwind
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wervelwinden | meervoud | wervelwind |
| wervelwindje | verkleinwoord | wervelwind |
| wervelwindjes | verkleinwoord meervoud | wervelwind |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wervelwind zijn vastgelegd.