wordingsgeschiedenis
zelfstandig naamwoord ˈwɔrdɪŋsxəˌsxidəˌnɪsBetekenis
- geschiedenis van het ontstaan en de groei van iets
Hoe spreek je wordingsgeschiedenis uit?
/ˈwɔrdɪŋsxəˌsxidəˌnɪs/
Wordingsgeschiedenis bestaat uit zes lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| d | dak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| s | sok |
| x | acht |
| ə | de |
| i | riet |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wordingsgeschiedenisje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wordingsgeschiedenisjes | verkleinwoord, meervoud |
| wordingsgeschiedenissen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van wording en geschiedenis met het invoegsel -s-
Woordfamilie van wordingsgeschiedenis
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wordingsgeschiedenisje | verkleinwoord | wordingsgeschiedenis |
| wordingsgeschiedenisjes | verkleinwoord meervoud | wordingsgeschiedenis |
| wordingsgeschiedenissen | meervoud | wordingsgeschiedenis |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wordingsgeschiedenis zijn vastgelegd.