compromis
zelfstandig naamwoord kɔmproˈmɪsBetekenis
- overeenkomst waarbij de betrokken partijen concessies doen om tot een voor allen aanvaardbare oplossing te komen
Hoe spreek je compromis uit?
/kɔmproˈmɪs/
Compromis bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| p | pak |
| r | rood |
| o | boot |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| compromisje | verkleinwoord |
| compromisjes | verkleinwoord, enkelvoud |
| compromissen | enkelvoud |
| compromistje | verkleinwoord |
| compromistjes | verkleinwoord, enkelvoud |
Herkomst
via Middelnederlands compromis van Frans compromis, in de betekenis van ‘schikking’ aangetroffen vanaf 1351
Woordfamilie van compromis
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| compromisje | verkleinwoord | compromis |
| compromisjes | verkleinwoord | compromis |
| compromissen | enkelvoud | compromis |
| compromistje | verkleinwoord | compromis |
| compromistjes | verkleinwoord | compromis |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van compromis zijn vastgelegd.