kerkgeschiedenis
zelfstandig naamwoord ˈkɛrᵊkxəˌsxidəˌnɪsBetekenis
- een deel van de wereldgeschiedenis zoals die zich verhoudt tot het christendom
Hoe spreek je kerkgeschiedenis uit?
/ˈkɛrəkxəˌsxidəˌnɪs/
Kerkgeschiedenis bestaat uit zes lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ə | de |
| x | acht |
| s | sok |
| i | riet |
| d | dak |
| n | nek |
| ɪ | pit |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kerkgeschiedenissen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van kerk en geschiedenis
Woordfamilie van kerkgeschiedenis
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kerkgeschiedenissen | meervoud | kerkgeschiedenis |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kerkgeschiedenis zijn vastgelegd.