woordenboek
zelfstandig naamwoord /ˈʋɔːrdə(n)ˌbuk/Betekenis
- een boek waarin de woorden en uitdrukkingen van een taal zijn gerangschikt met hun grammatische eigenschappen, gebruiksmogelijkheden, betekenissen of vertalingen
Hoe spreek je woordenboek uit?
/ˈwɔrdənˌbuk/
Woordenboek bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| d | dak |
| ə | de |
| n | nek |
| b | bak |
| u | boek |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| woordenboeken | meervoud |
| woordenboekje | verkleinwoord, enkelvoud |
| woordenboekjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘dictionaire’ voor het eerst aangetroffen in 1584
Woordfamilie van woordenboek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| woordenboeken | meervoud | woordenboek |
| woordenboekje | verkleinwoord | woordenboek |
| woordenboekjes | verkleinwoord meervoud | woordenboek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van woordenboek zijn vastgelegd.