winkel
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈwɪŋkəlBetekenis
- een plaats waar koopwaar wordt verkocht
- hoek
Hoe spreek je winkel uit?
/ˈwɪŋkəl/
Winkel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| winkels | meervoud |
| winkeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| winkeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van winkelen
- gebiedende wijs van winkelen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van winkelen
Vervoeging van winkel
winkelhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘verkoopplaats’ voor het eerst aangetroffen in 1101
Woordfamilie van winkel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| winkels | meervoud | winkel |
| winkeltje | verkleinwoord | winkel |
| winkeltjes | verkleinwoord meervoud | winkel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van winkel zijn vastgelegd.
Afleidingen en samenstellingen
- winkelbediende
- winkelbedrijf
- winkelbel
- winkelcentrum
- winkeldag
- winkeldief
- winkeldiefstal
- winkeldievegge
- winkeldochter
- winkeleigenaar
- winkelen
- winkelfunctie
- winkelgalerij
- winkelgebied
- winkelhaak
- winkelier
- winkeljuffrouw
- winkelkar
- winkelketen
- winkella
- winkelmand
- winkelnering
- winkelpand
- winkelpersoneel