slof
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord, werkwoord /slɔf/Betekenis
- een comfortabel soort schoeisel bedoeld om in huis te gedragen te worden (pantoffel zonder hak en hiel), muil, muiltje, slipper
- samen verpakte kleinere pakjes
- spanen hengselmandje voor vruchten
- (meer algemeen) langwerpig voorwerp
- slordig, gemakzuchtig
Hoe spreek je slof uit?
/slɔf/
Slof bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| l | land |
| ɔ | bot |
| f | fiets |
zelfstandig naamwoord — masculine
- een comfortabel soort schoeisel bedoeld om in huis gedragen te worden (pantoffel zonder hak en hiel), muil, muiltje, slipper
- langwerpig voorwerp
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sloffen | meervoud |
| slofje | verkleinwoord, enkelvoud |
| slofjes | verkleinwoord, meervoud |
bijvoeglijk naamwoord
- nalatig, slordig, gemakzuchtig
- druilerig, vrij koud en regenachtig
- oud en muf bn smakend, vooral gezegd van koekjes
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van sloffen
- gebiedende wijs van sloffen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van sloffen
Vervoeging van slof
slofhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘pantoffel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1476
Woordfamilie van slof
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sloffer | woordvorm | slof |
| sloffere | woordvorm | slof |
| sloffers | woordvorm | slof |
| slofje | verkleinwoord | slof |
| slofjes | verkleinwoord meervoud | slof |
| slofs | woordvorm | slof |
| slofst | woordvorm | slof |
| slofste | woordvorm | slof |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van slof zijn vastgelegd.