pinken
zelfstandig naamwoord, werkwoord /ˈpɪŋkən)/Betekenis
- met de pink verwijderen
- knipperen van een lichtje
- knippen met de ogen
Hoe spreek je pinken uit?
/ˈpɪŋkən/
Pinken bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord pink
Vervoeging van pinken
pinkenhele werkwoord
Woordfamilie van pinken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gepinkt | woordvorm | pinken |
| pinke | woordvorm | pinken |
| pinkend | woordvorm | pinken |
| pinkende | woordvorm | pinken |
| pinkt | woordvorm | pinken |
| pinkte | woordvorm | pinken |
| pinkten | woordvorm | pinken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pinken zijn vastgelegd.