ongeluk
zelfstandig naamwoord ˈɔŋɣəˌlʏkBetekenis
- een onvoorziene gebeurtenis met negatieve en soms zelfs fatale gevolgen
- onaangename toestand
- zonder dat het de bedoeling was; onopzettelijk
Hoe spreek je ongeluk uit?
/ˈɔŋxəˌlʏk/
Ongeluk bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| ŋ | ding |
| x | acht |
| ə | de |
| l | land |
| ʏ | put |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ongelukje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ongelukjes | verkleinwoord, meervoud |
| ongelukken | meervoud |
Herkomst
Afgeleid van geluk met het voorvoegsel on-
Woordfamilie van ongeluk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ongelukje | verkleinwoord | ongeluk |
| ongelukjes | verkleinwoord meervoud | ongeluk |
| ongelukken | meervoud | ongeluk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ongeluk zijn vastgelegd.