mens
zelfstandig naamwoord mɛnsBetekenis
- het zoogdier waar wij toe gerekend worden en dat zich door zijn rede en taal van de dieren onderscheidt
- vervelende, lastige vrouw
- terwijl
- menstruatie, ongesteldheid
Hoe spreek je mens uit?
/mɛns/
Mens bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| s | sok |
zelfstandig naamwoord — masculine
- Homo sapiens, het zoogdier waar wij toe gerekend worden en dat zich door zijn rede en taal van de dieren onderscheidt
- vrouw [1], meestal in ongunstige zin (omdat zij vervelend, lastig, raar e.d. is) informal, pejorative
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mensch | |
| mensen | meervoud |
| mensje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mensjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘(m.) hoogst ontwikkelde wezen’ voor het eerst aangetroffen in 1236
Woordfamilie van mens
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mensch | masculine, neuter | mens |
| mensen | meervoud | mens |
| mensje | verkleinwoord | mens |
| mensjes | verkleinwoord meervoud | mens |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mens zijn vastgelegd.