cadens
zelfstandig naamwoord ka'dɛnsBetekenis
- een opeenvolging van tonen of akkoorden, die de toonsoort definieert en daarmee een voorlopig of definitief rustpunt in de muziek betekent
- vallend, voorvallend
Hoe spreek je cadens uit?
/kaˈdɛns/
Cadens bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| a | maan |
| d | dak |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| cadensen | meervoud |
| cadensje | verkleinwoord, enkelvoud |
| cadensjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘reeks akkoorden ter afsluiting van muziekstuk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1739
Woordfamilie van cadens
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| cadensen | meervoud | cadens |
| cadensje | verkleinwoord | cadens |
| cadensjes | verkleinwoord meervoud | cadens |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van cadens zijn vastgelegd.