suspense
zelfstandig naamwoord sʏsˈpɛnsBetekenis
- door voortekens opgeroepen spanning over de afloop van een ontwikkeling
- suspense, spanning
Hoe spreek je suspense uit?
/sʏsˈpɛns/
Suspense bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ʏ | put |
| p | pak |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Herkomst
van Engels suspense De Engelse term werd al 1909 in een Nederlands studieboek aangehaald en vermoedelijk ook in roman uit 1931 . Het woord lijkt pas dankzij bioscoopfilms gangbaar Nederlands te zijn geworden. In 1946 werd de Amerikaanse film Suspense onder de titel "Onder verdenking" ook in Nederland uitgebracht, waarbij vaak naar de oorspronkelijke titel werd verwezen. Ook verwijzingen naar de master of suspense, regisseur A. Hitchcock werden rond die tijd in Nederlandstalige advertenties aangehaald. In 1949 gebruikte een bioscoop in Paramaribo "suspense" in verder Nederlandstalige advertenties. De hieronder aangehaalde filmrecensie uit 1955 laat zien dat het vanaf die tijd als gewoon woord, zonder cursivering of aanhalingstekens in Nederlandse volzinnen is te vinden.