geweten
zelfstandig naamwoord, werkwoord /ɣəˈʋetə(n)/Betekenis
- het deel van iemand waarmee die persoon zijn daden op goed en kwaad beoordeelt.
- (België) bekend
Hoe spreek je geweten uit?
/xəˈwetən/
Geweten bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| ə | de |
| w | quiz |
| e | veel |
| t | tak |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gewetens | meervoud |
| gewetentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| gewetentjes | verkleinwoord, meervoud |
werkwoord — form-of
- bekend
Woordvorm
- voltooid deelwoord van weten
Vervoeging van geweten
gewetenhele werkwoord
Woordvorm
- voltooid deelwoord van wijten
Vervoeging van geweten
gewetenhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘besef van goed en kwaad’ voor het eerst aangetroffen in 1588
Woordfamilie van geweten
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gewetens | meervoud | geweten |
| gewetentje | verkleinwoord | geweten |
| gewetentjes | verkleinwoord meervoud | geweten |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van geweten zijn vastgelegd.