zinnen
werkwoord, zelfstandig naamwoord ˈzɪnə(n)Betekenis
- de gedachten ergens over laten gaan
- in de smaak vallen
Hoe spreek je zinnen uit?
/ˈzɪnən/
Zinnen bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| z | zon |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Vervoeging van zinnen
zinnenhele werkwoord — gezindvoltooid deelwoord
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord zin
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘peinzen over’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1480
Woordfamilie van zinnen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gezonnen | voltooid deelwoord | zinnen |
| zinde | verleden tijd | zinnen |
| zinden | woordvorm | zinnen |
| zinne | woordvorm | zinnen |
| zinnend | woordvorm | zinnen |
| zinnende | woordvorm | zinnen |
| zint | woordvorm | zinnen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van zinnen zijn vastgelegd.