wildeman
zelfstandig naamwoord ˈwɪldəˌmɑnBetekenis
- een sterke, slecht verzorgde, ongeciviliseerde man
- een heel druk persoon
Hoe spreek je wildeman uit?
/ˈwɪldəˌmɑn/
Wildeman bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɪ | pit |
| l | land |
| d | dak |
| ə | de |
| m | maan |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wildemannen | meervoud |
| wildemannetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wildemannetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘woesteling’ voor het eerst aangetroffen in 1510
Woordfamilie van wildeman
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wildemannen | meervoud | wildeman |
| wildemannetje | verkleinwoord | wildeman |
| wildemannetjes | verkleinwoord meervoud | wildeman |
| wildemans | meervoud | wildeman |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wildeman zijn vastgelegd.