satan
zelfstandig naamwoord /saˈtɑn/Betekenis
- tegenstander, aanklager, onder andere met een functie naast God; later: dwarsligger, duivels persoon; in vertalingen ook weergegeven met functiebenamingen en ook geschreven met een hoofdletter (27×: Num. 22:22 +, 1 Sam. 29:4, 2 Sam. 19:23, 1 Kon. 5:18 +, Zach. 3:1 +, Ps. 109:6, Job 1:6 +, 1 Kron. 21:1; ook 36× in NT)
Hoe spreek je satan uit?
/saˈtɑn/
Satan bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| a | maan |
| t | tak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| Satan | |
| satannetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| satannetjes | verkleinwoord, meervoud |
| satans | meervoud |
Herkomst
Herkomst: Hebreeuws (gangbare Nederlandse versie), letterlijk: 'tegenstander, aanklager'
Woordfamilie van satan
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| satannetje | verkleinwoord | satan |
| satannetjes | verkleinwoord meervoud | satan |
| satans | meervoud | satan |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van satan zijn vastgelegd.