Koran
eigennaam koˈrɑnBetekenis
- (de tekst van) het heilig boek van de islam
- schrijfwijze voor Alquran '
Koran in een zin
- In de kast stond een koran met een leren band.
- Hij leerde grote delen van de Koran uit zijn hoofd.
- De school deelde nieuwe korans uit.
Hoe spreek je Koran uit?
/koˈrɑn/
Koran bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| o | boot |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
eigennaam
- het heilig boek van de islam
Verbuiging en vervoeging (eigennaam)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| Korans | bezittelijk |
Herkomst
van Arabisch الْقُرْآن zn (al qurʿān) "de lezing, wat opgelezen wordt", in de betekenis van ‘heilige schrift van de moslims’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1778