wildernis
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een gebied dat weinig door de mens geregeld is
zelfstandig naamwoord
- een bosachtig gebied dat weinig door de mens geregeld is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wildernisje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wildernisjes | verkleinwoord, meervoud |
| wildernissen | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘woest gebied, plek waar alles in het wild groeit’ voor het eerst aangetroffen in 1185
Woordfamilie van wildernis
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wildernisje | verkleinwoord | wildernis |
| wildernisjes | verkleinwoord meervoud | wildernis |
| wildernissen | meervoud | wildernis |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wildernis zijn vastgelegd.