timmerman
zelfstandig naamwoord ˈtɪmərˌmɑnBetekenis
- iemand die zich beroepsmatig vooral met houtbewerking bezighoudt
Hoe spreek je timmerman uit?
/ˈtɪmərˌmɑn/
Timmerman bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| ɪ | pit |
| m | maan |
| ə | de |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| timmerlieden | meervoud |
| timmerlui | meervoud |
| timmermannen | meervoud |
| timmermannetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| timmermannetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘iem. die timmeren als beroep uitoefent’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van timmerman
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| timmerlieden | meervoud | timmerman |
| timmerlui | meervoud | timmerman |
| timmermannen | meervoud | timmerman |
| timmermannetje | verkleinwoord | timmerman |
| timmermannetjes | verkleinwoord meervoud | timmerman |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van timmerman zijn vastgelegd.