monoloog
zelfstandig naamwoord /ˌmonoˈlox/Betekenis
- een gesprek gevoerd door één persoon, meestal op toneel
Hoe spreek je monoloog uit?
/ˌmonoˈlox/
Monoloog bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| o | boot |
| n | nek |
| l | land |
| x | acht |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| monologen | meervoud |
| monoloogje | verkleinwoord, enkelvoud |
| monoloogjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘alleenspraak’ voor het eerst aangetroffen in 1872
Woordfamilie van monoloog
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| monologen | meervoud | monoloog |
| monoloogje | verkleinwoord | monoloog |
| monoloogjes | verkleinwoord meervoud | monoloog |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van monoloog zijn vastgelegd.