ges
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ɣɛsBetekenis
- een met een halve toon verlaagde toon 'g'
- de grondtoon (tonica) van de “ges-mineurtoonladder”, een toonladder met negen mollen als voortekens, tevens een korte aanduiding van die toonladder
- de grondtoon van het “ges-mineurakkoord”, de kleine drieklank op de eerste trap (tonica-akkoord) van de kleinetertstoonladder op die toon
- de toon ”ges”
- ges: korte aanduiding van de toonaard “ges-mineur”
Hoe spreek je ges uit?
/xɛs/
Ges bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| ɛ | bed |
| s | sok |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- een met een halve toon verlaagde toon "g"
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gesje | verkleinwoord, enkelvoud |
| gesjes | verkleinwoord, meervoud |
| gessen | meervoud |
Herkomst
g (3) met het achtervoegsel -es
Woordfamilie van ges
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gesje | verkleinwoord | ges |
| gesjes | verkleinwoord meervoud | ges |
| gesse | woordvorm | ges |
| gessen | meervoud | ges |
| gesser | woordvorm | ges |
| gessere | woordvorm | ges |
| gessers | woordvorm | ges |
| gest | woordvorm | ges |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ges zijn vastgelegd.