bes

Betekenis

1. kleine vrucht
2. een met een halve toon verlaagde 'b'
3. de grondtoon (tonica) van de “bes-mineurtoonladder”, tevens een korte aanduiding van die toonladder
4. de grondtoon van het “bes-mineurakkoord”, de kleine drieklank op de eerste trap (tonica-akkoord) van de kleinetertstoonladder op die toon
5. zand
6. kus

zelfstandig naamwoord — feminine, masculine

1. erfwoord kleine vrucht

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

zelfstandig naamwoord

1. oude en vaak ook kleine vrouw informal, person

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

zelfstandig naamwoord — feminine, masculine

1. een met een halve toon verlaagde "b"

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Herkomst

zelfstandig naamwoord: erfwoord van Middelnederlands besie, Proto-Germaans *basja. In de betekenis van ‘kleine vrucht’, een erfwoord uit Germaans *básja (vergelijk Duits Beere, Engels berry) voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350

zelfstandig naamwoord: In de betekenis van ‘oudje’, een verkorte vorm van bestemoer, voor het eerst aangetroffen in het jaar 1704

zelfstandig naamwoord: b (3) met het achtervoegsel -es

Woordfamilie van bes

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bes zijn vastgelegd.

Afleidingen en samenstellingen

• bessensap

Verwante woorden

• as
• ces
• des
• es
• fes
• ges