autonoom
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord /ˌʌʊtoˈnom/Betekenis
- anarchistische jongere in Nederland in de jaren tachtig van de twintigste eeuw
- op zichzelf staand, zelfstandig, onafhankelijk
Hoe spreek je autonoom uit?
/ˌʌutoˈnom/
Autonoom bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ʌu | koud |
| t | tak |
| o | boot |
| n | nek |
| m | maan |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| autonomen | meervoud |
| autonoompje | verkleinwoord, enkelvoud |
| autonoompjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zelfstandig’ voor het eerst aangetroffen in 1877
Woordfamilie van autonoom
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| autonome | woordvorm | autonoom |
| autonomen | meervoud | autonoom |
| autonomer | woordvorm | autonoom |
| autonomere | woordvorm | autonoom |
| autonomers | woordvorm | autonoom |
| autonoompje | verkleinwoord | autonoom |
| autonoompjes | verkleinwoord meervoud | autonoom |
| autonooms | woordvorm | autonoom |
| autonoomst | woordvorm | autonoom |
| autonoomste | woordvorm | autonoom |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van autonoom zijn vastgelegd.