anagram
zelfstandig naamwoord ɑnaˈɣrɑmBetekenis
- een woord dat, of zin die, uit geheel dezelfde letters bestaat als een ander woord of andere zin in dezelfde taal
Hoe spreek je anagram uit?
/ɑnaˈxrɑm/
Anagram bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| n | nek |
| a | maan |
| x | acht |
| r | rood |
| m | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| anagrammen | meervoud |
| anagrammetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| anagrammetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘letterkeer’ voor het eerst aangetroffen in 1654
Woordfamilie van anagram
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| anagrammen | meervoud | anagram |
| anagrammetje | verkleinwoord | anagram |
| anagrammetjes | verkleinwoord meervoud | anagram |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van anagram zijn vastgelegd.