vuurgevecht
zelfstandig naamwoord ˈvurɣəˌvɛxtBetekenis
- een strijd waarbij partijen elkaar beschieten met vuurwapens
Hoe spreek je vuurgevecht uit?
/ˈvurxəˌvɛxt/
Vuurgevecht bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| u | boek |
| r | rood |
| x | acht |
| ə | de |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vuurgevechten | meervoud |
| vuurgevechtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vuurgevechtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van vuur en gevecht
Woordfamilie van vuurgevecht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vuurgevechten | meervoud | vuurgevecht |
| vuurgevechtje | verkleinwoord | vuurgevecht |
| vuurgevechtjes | verkleinwoord meervoud | vuurgevecht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vuurgevecht zijn vastgelegd.