oprecht
bijvoeglijk naamwoord ɔpˈrɛxtBetekenis
- de waarheid sprekend
- gemeend, niet gespeeld
Hoe spreek je oprecht uit?
/ɔpˈrɛxt/
Oprecht bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| r | rood |
| ɛ | bed |
| x | acht |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| oprechte | verbogen, stellende trap |
| oprechter | onverbogen, vergrotende trap |
| oprechtere | verbogen, vergrotende trap |
| oprechters | partitief, vergrotende trap |
| oprechts | partitief, stellende trap |
| oprechtst | onverbogen, overtreffende trap |
| oprechtste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
In de betekenis van ‘echt, ongeveinsd’ voor het eerst aangetroffen in 1500
Woordfamilie van oprecht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| oprechte | verbogen vorm | oprecht |
| oprechter | vergrotende trap | oprecht |
| oprechtere | verbogen vergrotende trap | oprecht |
| oprechters | partitieve vergrotende trap | oprecht |
| oprechts | partitive, positive | oprecht |
| oprechtst | uninflected, superlative | oprecht |
| oprechtste | inflected, superlative | oprecht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van oprecht zijn vastgelegd.