toerusting
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de beschikbaar gestelde voer-, vlieg- of vaartuigen, bewapening, gereedschappen en hulpmiddelen, om een taak uit te voeren
zelfstandig naamwoord
- een term die in het christendom gebruikt wordt voor het zich eigen maken van het geloof
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| toerustingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van toerusten met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van toerusting
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| toerustingen | meervoud | toerusting |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van toerusting zijn vastgelegd.