uniform
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˈyniˌfɔrᵊmBetekenis
- gelijke, vaak voorgeschreven, kleding
- spelwoord van het ITU/NAVO-spellingalfabet voor de letter u
- éénvormig, gelijkvormig
Hoe spreek je uniform uit?
/ˈyniˌfɔrəm/
Uniform bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| y | fuut |
| n | nek |
| i | riet |
| f | fiets |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| ə | de |
| m | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uniformen | meervoud |
| uniformpje | verkleinwoord, enkelvoud |
| uniformpjes | verkleinwoord, meervoud |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| unifórm | canonical |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘eenvormige dienstkledij’ voor het eerst aangetroffen in 1745
Woordfamilie van uniform
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uniforme | woordvorm | uniform |
| uniformen | meervoud | uniform |
| uniformer | woordvorm | uniform |
| uniformers | woordvorm | uniform |
| uniformpje | verkleinwoord | uniform |
| uniformpjes | verkleinwoord meervoud | uniform |
| uniforms | woordvorm | uniform |
| uniformst | woordvorm | uniform |
| uniformste | woordvorm | uniform |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uniform zijn vastgelegd.