schoeisel

alles wat men om de voeten heen kan dragen, zoals schoenen en laarzen

schoeisel

zelfstandig naamwoord

Betekenis

alles wat men om de voeten heen kan dragen, zoals schoenen en laarzen

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm	Grammaticale informatie
schoeisels	meervoud
schoeiseltje	verkleinwoord, enkelvoud
schoeiseltjes	verkleinwoord, meervoud

Herkomst

Naamwoord van handeling van schoeien met het achtervoegsel -sel

Woordfamilie van schoeisel

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
schoeisels	meervoud	schoeisel
schoeiseltje	verkleinwoord	schoeisel
schoeiseltjes	verkleinwoord meervoud	schoeisel

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van schoeisel zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over schoeisel

Wat is de betekenis van schoeisel?

Schoeisel is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: alles wat men om de voeten heen kan dragen, zoals schoenen en laarzen.

Wat is het meervoud van schoeisel?

Van schoeisel geldt: het meervoud is schoeisels. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Wat is het verkleinwoord van schoeisel?

De verkleinvorm van schoeisel is schoeiseltje, altijd met het lidwoord het. Het meervoud daarvan is schoeiseltjes.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord schoeisel is 20 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

S 2
C 5
H 4
O 1
E 1
I 1
S 2
E 1
L 3
20 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

schoeisel levert met Wordfeud minimaal 21 en maximaal 93 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

S 2
C 5
H 4
O 1
E 1
I 2
S 2
E 1
L 3
21 zonder bonus
93 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (C) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

schoeisel in het kort

schoeisel staat in dit woordenboek als zelfstandig naamwoord. Van schoeisel staan er 3 woordvormen vastgelegd; de tabel op deze pagina laat ze zien. Daarnaast hoort schoeisel bij een woordfamilie van 3 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.