spellingsregel
zelfstandig naamwoord ˈspɛlɪŋsˌreɣəlBetekenis
- een regel hoe je een woord moet schrijven
- spellingregel
Hoe spreek je spellingsregel uit?
/ˈspɛlɪŋsˌrexəl/
Spellingsregel bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| p | pak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| r | rood |
| e | veel |
| x | acht |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| spellingsregels | meervoud |
| spellingsregeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| spellingsregeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van spelling en regel met het invoegsel -s-
Woordfamilie van spellingsregel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| spellingsregels | meervoud | spellingsregel |
| spellingsregeltje | verkleinwoord | spellingsregel |
| spellingsregeltjes | verkleinwoord meervoud | spellingsregel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van spellingsregel zijn vastgelegd.