repel
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈrepəlBetekenis
- getand werktuig om vlas of hennep van zaadbollen van het te ontdoen
- lange, smalle strook van buigzaam materiaal
- lange, smalle strook grond
Hoe spreek je repel uit?
/ˈrepəl/
Repel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| e | veel |
| p | pak |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| repels | meervoud |
| repeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| repeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van repelen
- gebiedende wijs van repelen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van repelen
Vervoeging van repel
repelhele werkwoord
Alle 1 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| [A] repel | canonical |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| repels | meervoud |
| repeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| repeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordfamilie van repel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| repels | meervoud | repel |
| repeltje | verkleinwoord | repel |
| repeltjes | verkleinwoord meervoud | repel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van repel zijn vastgelegd.